Rosacea, verandering en vergroting van de huidvaten

Rosacea: verandering en vergroting van de huidvaten – slijmvliescellen en het daaruit voortvloeiend, een chronisch rood verkleurd gezicht, met vorming van knobbeltjes. Rosacea ontstaat meestal op seborroische basis (voornamelijk op hoofd voorkomend) en gaat gepaard met hyperemie (overmatig bloedgehalte op deze plaatsen), wat ook op andere plaatsen voor kan komen. Met het gevoel van warmte voorkomend op neus, wangen en voorhoofd. In het eindstadium als gevolg van verdikking, littekenweefsel en woekering van de huid: Rhinophyma (vervormde neus).

ROSACEA en de relatie tot Histamine

Een studie in de Journal of Investigative Dermatology, gefinancierd door een onderzoek beurs van de National Rosacea Society, onthulde dat de aantallen mestcellen hoger zijn in de huid van rosacea-patiënten. De studie wees uit dat de proteasen van mestcellen andere immuun cellen rekruteren, waardoor de ontstekingsreactie wordt versterkt. Zie ook Histamine. Van Demodex-huidmijten is ook aangetoond dat ze een rol spelen bij rosacea. “Het zou een ingewikkelde micro-organismen op de menselijke huid zijn. Wat ze doen met het immuunsysteem en of ze een reactie uitlokken is onduidelijk”, mogelijk brengen ze een ontstekingsreactie op gang en blokkeren daardoor haarzakjes. De aanwezigheid van deze mijten kan de eigenlijke mestceltrigger zijn. Rosacea hebben betekent dus niet noodzakelijkerwijs dat je een echte mestcelaandoening hebt.

Sommigen van ons met histamine / mest-cel symptomen, ervaren als een gevolg van een onderliggende oorzaak, zoals mijten op de huid, een bacteriële of virale infectie, in plaats van dat we een echte mestcelaandoening hebben die de rosacea-symptomen veroorzaakt.

Rosacea niveau 1 (Milde vorm)

  • Regelmatig Blozen/ Blijvende roodheid
  • Zichtbare bloedvaatjes op wangen, of verdunnen van de huid (couperose)
  • Blijvende rode vlekken in het gezicht (voorhoofd,wangen,kin)
  • Branderig/pijnlijk gevoel in het gezicht na blootstelling aan wind, kou en wassen.

Rosacea niveau 2 (Matige vorm)

  • Rode bultjes en puistjes op wangen, neus en kin (kan ook voorkomen in het hele gezicht)
  • Zichtbare en grove poriën in de gezichtshuid

Kenmerken van niveau 1 kunnen ook voorkomen!

Rosacea niveau 3 (Ernstige vorm)

  • Dikke pukkels en puisten/pustels
  • Dikke rode schijven in de huid (meestal bij mannen)
  • Ruwe huid, het uiterlijk van het gezicht verandert zelfs
  • Misvorming van de neus (bloemkoolneus bij mannen)

Kenmerken van niveau 1 en 2 kunnen ook voorkomen!

Kenmerken en gedragsverandering; 
Burn-out;
Depressie;
Angst

zie ook Vitamine B12 tekort

Mogelijke oorzaken

Demodex mijt

De demodex mijt zit graag verstopt in de haarfollikel, deze mijten komen voor in de oogleden, neus, wangen, het voorhoofd en de kin. Dit zijn precies de plaatsen zijn waar rosacea voorkomt. De mijt is zo gek op het gezicht omdat de huid daar vettig is door de oliën geproduceerd door de talgklieren. De demodex mijt vind een erg droge huid niet prettig en heeft daar een grote afkeer tegen. Dit kan verklaren dat rosacea vaak erger is in de zomer, omdat de huid dan meer oliën produceert om zich te beschermen. Hierdoor zou het aandeel demodex mijten ook erg toe nemen. Wat betekenen bacteriën voor onze gezondheid? Direct na de geboorte raakt ons lichaam bevolkt door miljarden verschillende bacteriesoorten, gezamenlijk het menselijk microbioom genoemd. Ze zitten op de huid, in de mond en darmen en in de longen en vagina. Eigenlijk overal waar ons lichaam grenst aan de buitenwereld. Samen leveren deze bacteriën een belangrijke bijdrage aan ons welzijn, in voor- en tegenspoed.

Bescherming darmstelsel en de werking van het microbioom

Wat betekenen bacteriën voor onze gezondheid?
Direct na de geboorte raakt ons lichaam bevolkt door miljarden verschillende bacteriesoorten, gezamenlijk het menselijk microbioom genoemd. Ze zitten op de huid, in de mond en darmen en in de longen en vagina. Eigenlijk overal waar ons lichaam grenst aan de buitenwereld. Samen leveren deze bacteriën een belangrijke bijdrage aan ons welzijn, in voor- en tegenspoed.

Ontwikkeling van het darmmicrobioom vanaf het vroege leven Door dr. guus roeselers en prof. dr. jan knol ‘
De eerste 9 maanden van je leven bevind je je in de beschermde omgeving van het chorion, het buitenste vlies om het embryo van zoogdieren. Deze omgeving is vrijwel steriel. Jouw darmen zijn nog niet gekoloniseerd door micro-organismen. Op een dag, ongeveer 280 dagen na je conceptie, breekt dit vlies en begint je tocht naar de microbiële wereld. Tijdens de passage door het geboortekanaal kom je al in contact met micro-organismen uit de vaginale en darmomgeving. In de eerste uren en dagen na je geboorte kom je veelvuldig in aanraking met de vele huidmicro-organismen van de mensen die voor je zorgen. Ook hier zitten bacteriën tussen die zich kunnen nestelen in je darm, net als diverse bacteriën uit je directe omgeving. Je darmen bevatten nog relatief veel zuurstof, daar kunnen de eerste microbiële pioniers goed mee overweg. Doordat ze de aanwezige zuurstof gebruiken om te groeien, wordt je darm een zuurstofarme omgeving waarin steeds meer anaerobe darmbacteriën als Bacteroïdes, Bifidobacterium en Clostridiales gaan domineren. Na één of meer weken, beschik je al over een heus darmmicrobioom, een complex microbieel ecosysteem in je darmen.’

 

 

Invloed van keizersnede en borstvoeding Overdracht van bacteriën van moeder op kind tijdens de geboorte lijkt een belangrijk moment in de vorming van ons darmmicrobioom te zijn. Deze hypothese wordt ondersteund door het feit dat het darmmicrobioom bij kinderen geboren met een keizersnede sterk verschilt van die van kinderen die op natuurlijke wijze geboren worden. In eerste instantie worden kinderen geboren via een keizersnede gekoloniseerd door micro-organismen afkomstig uit het ziekenhuis en huidbacteriën van verplegend personeel. Opvallend hierbij is de zeer matige aanwezigheid van bifidobacteriën en de totale afwezigheid van Bacteroïdes-soorten. In het vroege leven speelt ook voeding al een grote rol in de ontwikkeling van het darmmicrobioom. Moedermelk bevat suikerverbindingen(oli gosachariden) die door baby’s niet verteerd kunnen worden omdat ze de daar benodigde enzymen voor missen. Bifidobacteriën zijn juist specialisten in het benutten van deze oligosachariden, en hebben hierdoor een competitief voordeel ten opzichte van alle andere bacteriën en kunnen de babydarm snel koloniseren. Bij zuigelingen die borstvoeding krijgen kunnen de bifidobacteriën toenemen tot wel 95% van het totale aantal darmbacteriën. Fabrikanten voegen daarom vaak specifieke onverteerbare oligosachariden (prebiotica) toe aan flesvoeding om de groei van bifidobacteriën te stimuleren. Toch blijft het adagium: borstvoeding is de beste voeding voor baby’s.

Het nut van moedermelk

Er zijn aanwijzingen dat ook overdracht van bacteriën via de moedermelk bijdraagt aan de totstandkoming van het darmmicrobioom. Het is echter onduidelijk waar deze vandaan komen. In moedermelk zijn groepen bacteriën waargenomen die kenmerkend zijn voor de darmomgeving. De zogenaamde endocytose-hypothese, gaat er van uit dat tijdens de bevalling de doorlaatbaarheid van de darmwand toeneemt, waardoor darmbacteriën via de bloedbaan in de melkklieren terecht kunnen komen. Deze hypothese is controversieel omdat bloed als steriel wordt beschouwd. Wanneer er toch bacteriën in terechtkomen, worden deze in de regel snel verwijderd zodra het bloed de lever passeert. Wanneer bacteriën de bloedbaan binnendringen en een infectie veroorzaken, spreken we van bloedvergiftiging of sepsis, een levensbedreigende situatie. Voorstanders van de endocytose
hypothese suggereren dat tijdens de bevalling een bijzondere situatie ontstaat waarin het lichaam tijdelijk bacteriële circulatie faciliteert. Critici gaan er echter vanuit dat tijdens het zogen zoveel uitwisseling van bacteriën plaatsvindt tussen de mond, tepel en melkklieren dat de micro-organismen in en op de tepel ook darmbacteriën herbergt. Gratis geboortemunt

De overgang van melk naar vast voedsel, dat ook wel spenen wordt genoemd, is een periode in een mensenleven waarin het darmmicrobioom het meest drastisch verandert. Zodra een kind voor het eerst hapjes vast voedsel gaat eten, vindt er een ware explosie van microbiële diversiteit plaats. Vast voedsel zorgt voor nieuwe energiebronnen en bouwstenen voor het darmmicrobioom. Nieuwe bacteriesoorten kunnen floreren. De microbiële samenstelling van de darmen van het jonge kind gaat nu lijken op die van een volwassene. De aantallen bifidobacteriën nemen af en vooral bacteriën die korteketenvetzuren produceren, zoals boterzuur, nemen sterk toe. Vanaf ongeveer drie jaar heeft het darmmicrobioom van een kind de stabiele samenstelling zoals bij volwassen mensen wordt teruggevonden, maar die wel van persoon tot persoon verschilt net zoals een vingerafdruk. Het ecosysteem heeft zich dan ontwikkeld van enkele dominante groepen tot een enorme divers en complex systeem. Het darmmicrobioom wordt nu stabiel gedomineerd door de bacteriële fyla Bacteroidetes en Firmicutes. Bifidobacteriën zijn ook nog steeds aanwezig, maar in lagere aantallen.

 

 

Verstoring en verandering van biodiversiteit Die grote biodiversiteit in het volwassen darmmicrobioom heeft een groot voordeel, te vergelijken met een regenwoud of een koraalrif. Het complexe ecosysteem zal verstoringen en invasies beter kunnen weerstaan als er veel verschillende soorten planten en dieren in voorkomen. Het tijdelijk wegvallen van één soort zal in een dergelijk divers systeem geen groot gat achterlaten. Er zijn aanwijzingen dat bij het optreden van allergieën, obesitas en darmaandoeningen, en bij fragiele ouderen, de biodiversiteit van het darmmicrobioom afneemt. Vergelijkbaar met erosie die optreedt in een tropisch regenwoud nadat er een bosbrand heeft gewoed. Iets soortgelijks kan gebeuren als krachtige antibiotica in de darmen het microbiële leven op zijn kop zetten, zeker bij zeer jonge kinderen. De ontwikkeling van dit ecosysteem wordt dan langdurig verstoord. In gezonde volwassenen blijft dit diverse ecosysteem stabiel tot een leeftijd van ongeveer 75 jaar. Daarna vermindert de diversiteit. Vooral anaerobe bacteriën lijken in diversiteit en aantallen te verminderen terwijl opportunistische aerobe bacteriën juist toenemen. In de darmen van honderdjarigen vindt men relatief meer opportunistische ziekteverwekkende bacteriën die ontstekingen kunnen stimuleren en relatief minder van Faecalibacterium prauznitzii, een boterzuurproducerende bacteriesoort die juist ontstekingen remt. In het bloed van honderdjarigen treft men ook meer van bepaalde cytokines aan, moleculen die een belangrijke rol spelen in ons immuunsysteem. De cytokines die toenemen in het bloed van honderdjarigen spelen een rol bij ontstekingen.

Darmmicrobioom en gezondheid Er ontstaat steeds beter inzicht in de relatie tussen de ontwikkeling van het darmmicrobioom in het vroege leven en gezondheid later. Uit onderzoek met bacterievrije muizen, die geen microbioom hebben doordat ze vanaf de geboorte in een steriele omgeving opgroeien, is bijvoorbeeld gebleken dat darmbacteriën cruciaal zijn voor een goede ontwikkeling en functioneren van de darm, het immuunsysteem en metabolisme. Bovendien kan een normale ontwikkeling van het darmmicrobioom in het vroege leven bijvoorbeeld verstoord worden door geboorte via een keizersnede, stevige antibioticakuur of door het opgroeien in een super schone omgeving. In die gevallen zou je de samenstelling van het darmmicrobioom gericht kunnen beïnvloeden via voeding die bepaalde voedselingrediënten (prebiotica) voor essentiële darmbacteriën kan bevatten, of de bacteriën zelf (probiotica) of een mix daarvan (synbiotica). Ook het eten van veel vezelrijke voeding zoals groente, fruit en volkoren producten lijkt positieve effecten op het darmmicrobioom te hebben. Dat een gezonde microbioomsamenstelling een gunstig effect heeft op het immuunsysteem, is bijvoorbeeld aangetoond bij kinderen met allergisch eczeem. Veertig procent van de baby’s met eczeem ontwikkelt later astmatische klachten. Dat wordt ook wel ‘de allergische mars’ genoemd. 

De darm en de invloed van ontstekingsremmers

Niet-steroïde ontstekingsremmers (NSAID’s), zoals ibuprofen, diclofenac, aspirine en naproxen, zijn middelen die met name ingezet worden vanwege hun pijnstillende werking. Daarnaast werken NSAID’s anti-inflammatoir en koortsverlagend. Ze bieden echter niet altijd voldoende verlichting en kunnen bovendien een belasting zijn voor het slijmvlies van maag en darmen. Een lekkende darm en verstoorde nutriëntenopname kunnen hiervan het gevolg zijn. Ontstekingsreacties en (buik) pijn die als gevolg hiervan kunnen ontstaan, houden de vicieuze cirkel van NSAID-gebruik in stand.

  1. Soms biedt het gebruik van NSAID’s alleen onvoldoende pijnstilling. Er kan dan behoefte zijn aan aanvullende ondersteuning ven een natuurlijk middel en zelfs proberen om de ontstekingsremmers te minderen of om daarmee geleidelijk aan te stoppen, overleg altijd met jouw arts, ook daarbij kan ik je weer begeleiden. 
  2. Invloed op het maag- en darmslijmvlies Langdurig gebruik van NSAID’s is een belasting voor de slijmvliezen. Dit veroorzaakt onder andere maagklachten, die vaak bestreden worden met maagzuurremmers. Ook de slijmvliezen in de darm kunnen worden aangetast, waardoor er een lekkende darm ontstaat.
  3. Verminderde opname van voedingsstoffen Door malabsorptie als gevolg van een lekkende darm kunnen er minder nutriënten opgenomen worden in de darm. Met als gevolg dat je voedingsstoffen te kort komt voor verschillende organen
  4. Lekkende darm. Door het dunner wordende slijmvlies op de darmwand en maag kan de barrièrefunctie van de darmwand verstoord raken. Hierdoor kunnen ongewenste stoffen de darm wand passeren. Ontstekingsreacties kunnen worden aangewakkerd, wat weer een belangrijke veroorzaker van pijn kan zijn. Zo kan bij een lekkende darm buikpijn ontstaan. Wanneer hiervoor opnieuw NSAID’s worden ingezet, is de vicieuze cirkel compleet.
  5. Brede ondersteuning. Bij ondersteuning kan in eerste instantie worden gedacht aan het voorkomen of aanvullen van tekorten, zoals de lekkende darm en maagslijmvlies weer repareren. Eet licht verteerbaar voedsel, eet niet alle voeding door elkaar en eet je maag niet verder vol dan 1/3, drink voldoende water, groene thee is een mooi alternatief, zet je wekker desnoods, als je het niet kan onthouden.

Enkel tips voor het omgaan met rosacea

Stilstaan, niets doen, wordt vaak gezien als saai of ongezellig en het knaagt aan je schuldgevoel, want je brengt niet voldoende tijd met iemand door, jij bent ook altijd moe, wordt al snel gezegd. Tot lichaam en geest ons laten weten, het de huidige tempo niet meer vol te kunnen houden. Dan is er maar één persoon die de rekening krijgt gepresenteerd en dat ben jij! En als het zover is, geloof mij maar, er is niemand die de kosten van het herstel betaald, want ook dat ben jij! Dus voel je niet gepasseerd, de ander die heeft dat nog niet geleerd. Ben jij zover, wil meer tijd voor jezelf en wil je voor jezelf gaan zorgen? Dan is er een begin gemaakt, aan het einde van een periode, dat jij niet voor jezelf koos. Een nieuw begin. Oefening om bij jezelf stil te staan

Een voeding, beweging en tijddagboek maakt je bewuster van je eet en bewegingspatroon. Zo ontdek je wat voor jou waardevol is en geeft plezier. Daarbij kan ik je creatief begeleiden. Meer informatie…

De organen in ons lichaam die ervoor zorgen dat we voldoende energie hebben zijn met name onze bijnieren. Dit zijn twee “mutsjes”, soort alpino-petjes, bovenop je nieren. Je nieren bevinden zich achterin je lichaam, ter hoogte van je onderste rib. Je zou het niet zeggen maar deze kleine orgaantjes bepalen voor een groot deel hoe jij je voelt en zelfs de manier waarop je denkt. Cortisol is het belangrijkste stress hormoon geproduceerd door de bijnieren, en is ook een krachtige ontstekingsremmende hormoon, die samen met het DHEA zorgt voor een balans.

De huid verteld iets over je darmen en de lever

De huid is een weerspiegeling van de lever en onze darmen, alles wat we zien aan ontstekingen op onze huid, dat geloven we wel, maar dat hetzelfde gebeurd in onze darmen, dat is een apart verhaal. Zie ook bijnieruitputting en Lekkende darm

Enkele veelvoorkomende aandoeningen die men zou kunnen ervaren omvatten een sinusinfectie, allergieën, ontstekingsaandoeningen zoals bij galstenen kan ontstaan, de ziekte van Crohn, maagzweren en andere spijsverteringsaandoeningen, fibromyalgie, reuma, parasietenartrose, osteoporose of andere huidaandoeningen zoals psoriasis of eczeem. Deze ziektes maken allemaal deel uit van een verstoring van het immuunsysteem door een afvalstoffen ophoping

Raadpleeg een arts om een juiste diagnose

De volgende voedingstoffen zouden mogelijk verlichting kunnen bieden, aangezien de bioflavonoïden quercetine en luteoline worden aangetroffen in plantaardig voedsel, probeer dan de planten te eten waar dit in zit. Maak gebruik van seizoengebonden zonder kunstmatige rijping. Denk aan: rauwe cacao, zelfgemaakte kokosnootsuikerbloem, knoflook, uien rood en wit, asperges, kersen, bramen, rode druiven, kardemom, anijszaad en venkel enz.